Kış geldiği zaman, dinlediğim müzikler değişiyor. Soğuk havanın renkleri ve çizgileri değiştirmesi gibi, hisler de değişiyor. Hele Ankarada, kış gelince kendini hissettiriyor.
Soğuk, beyaz, atkı, buz. Bütün bunların yanında benim için bir de bu albüm var. Kış gelince, dolabın dibine istiflenmiş kalın kazakları, eldivenleri, battaniyeleri çıkarır gibi, bu albümü de çıkarıyorum durduğu yerden. Sufjan diğer albümlerinin o neredeyse iç bayacak kadar uzayan süreleri ve kendi iyiliği için biraz azaltırsa iyi olacak dedirten o fantastik orkestrasyonları ve düzenlemeleri yok bu albümde. Yer yer belirseler bile, gerisi oldukça sade olan albüme güzel bir renk katıyolar burada. Sufjan’ın genelde müziği hep biraz “fazla”, ha nasıl bir eleştiri bu diyeceksiniz ama, fazla çikolata yemek gibi onun müziğini dinlemek. Bir süre sonra içini baymaya başlıyor insanın.
Ama, söylediğim gibi, bu albüm olabildiğine sade, olduğu gibi. Neredeyse Sufjan ve gitarından (banjo daha çoğu) başka bir şey yok gibi duruyor çoğunlukla, aslında bir çok şey dönüyor yine alttan alta albümde. Yine de bunlar dinleyişinize hiç karışmıyor, yalnızca melodilerin altını çiziyor.
Sufjan bir daha böyle bir albüm yapacak mı? Bence evet, yapacak. Bunun gibi olmasa da, göreceğiz. Bu günlerin en önemli müzisyenlerinden birisi bence bu adam, ama hep fazla ağır yükler alıyor sırtına. Ya da bilmiyorum, kısaca çok seviyorum, güzel albümler dinleyeceğiz Sufjandan daha bir sürü. (Majesty Snowbird şarkısı hele, kaydet şunu güzel bir şekilde be adam)
Download : Sufjan Stevens – Seven Swans
Asthmatic Kitty – Sufjan Stevens