Başlık ingilizce oldu yine, olsun, daha çok kişiye ulaşsın istiyorum. İngilizce başlıklar daha çok ilgi çekiyor. Zaten bu serideki postlarda yazı olmayacak. Peki ne olacak bu yazıda? Pitchfork’un seçtiği, işte burada, 90ların en iyi 100 albümü yayınlanacak, bu kadar basit. Biraz uzun bir uğraş olacak, ama bitirmeye kararlıyım. Arşivimi kaybettikten sonra, yeniden oluşturmak için de arşivimi, güzel bir yol gibi görünüyor.
5′er albüm olarak göndereceğim albümleri. Falan filan ayrıntılar.
Carissa’s Weird çoğu kişinin değerini bilmediği bir gruptu. Oldukça mütevazi, hatta tekdüze gibi görünen parçaları aslında, derinlerde saklı bir sürü duygusal akıntıyla doluydu. Temposu neredeyse duracak kadar yavaşlayan, sessiz sakin gitarlar ve vokallerle süslü, bazen nakaratı olmayan ya da tamamen nakarattan oluşan, sınırlı bir sounddan zengin bir estetik yaratmayı başaran şarkıları “garip” bir güzelliğe sahipti.
O yüzden BoH’ı ilk duyduğumda çok şaşırmıştım. Çünkü CW’in o içe kapanık, lo-fi vokalli, uzayıp giden havasının karşısında, Everything All the Time çok sıkı ritmlerle bezeli, açık havalara yakışan, stadyumlarda “hep beraber!”, bir ağızdan söylenmeye uygun parçalarla doluydu. CW ne kadar rüya görüyorsa Band of Horses o kadar uyanıktı. İlk albümün o taze havasından sonra ikinci albüm çok da büyük bir şaşkınlık yaratmıyor. Ama bu kesinlikle kötü bir şey değil. Şarkı yazımı daha da keskinleşmiş, yavaş parçalarla hızlı parçaların o tatlı karşıtlığı burda da devam ediyor. Yani, bu adamlar o kadar içten çalıp söylüyor ki, sanki en zayıf melodiyi bile alıp yukarılara taşıyabilecek güçteler. Ve o vokal, Bridwell, o kadar tatlı bir keskinliği var ki, kalbinizi hemen çalıyor değil mi? İlk albümün, CW’dan miras atmosferik havası bu albümde de sürüyor alttan alta, en hareketli, en sert parçaları bile sanki bulutlarla kaplayıp, kapalı odalara sokuyor, öyle çalıyorlar.
Kalpten, müzikal cambazlıklara başvurmadan çalınmış, basit şarkılar hepsi, ama Band of Horses tam da burada parlıyor işte, tekrar.
http://www.bandofhorses.com/
http://www.myspace.com/bandofhorses
Download : http://rapidshare.com/files/56380922/Band_of_Horses.rar
Sevdiğimiz albümler vardır. Hatta bayıldığımız albümler. Hayatımızın albümleri vardır. Anıları olan albümler, ilk albümler…Bir de, benim sözü getirmeye çalıştığım, aşık olduğumuz albümler vardır. Neden, niye sevdiğimizi bilmediğimiz; belki normalde dinlemeyeceğimiz bir türden olan, başkalarına “seviyorum” dediğiniz zaman acayip bakışlarla karşılaştığınız; kusurları olan (bazen olmayan) ama ne olursa olsun o kusurları fark edemediğiniz albümler.
İşte benim aşık olduğum albümlerden bir tanesi.
İçimden bir şey söylemek gelmiyor fazla. Bir otobüs yolculuğunda aşık oldum bu albüme. İlk görüşte değildi, zor oldu alışmam vokallerine. Ama bir kez anlayınca güzelliğinin nerede saklı olduğunu, o zaman bütün pırıltısıyla açıldı önümde. Tompkins’in vokalleri en aşağısından berbat, bütün o vikviklemelerle. Ama tam da bu sınırlılığını bir avantaja çevirmeyi başarmış bu kadın. Yalnızca vokaller değil, albümün tamamı, müziğin her parçası o kadar iyi ki, bu albüm “kesinlikle bir klasik”. Aman tanrım bunu da dedim! Ve LWB’in ilk ve tek albümü bu. Gözünüz gibi bakın.
Download : Life Without Buildings / Any Other City
Beirut, A Hawk and a Hacksaw gibi grupları sevenlerin ilgisini çekecek bir toplama. İsmi geçen grupların ilham aldığı müziğin doğduğu topraklarda yapılan müzik var bu toplamada. Bir kaç tane daha var bu seride albüm, onları da zamanı gelince koyarım bloga. İşte bu da Ezgi’nin seçimi.
Download: World of Gypsies / Volume 1
Hayal kırıklığı. Hem de eli bıçaklı, kanlı, cinayetli bir hayal kırıklığı. Bütün Okkervil River şarkılarında sürüp giden imgeler bunlar. Yalnızlık, aşk acısı, country şarkıcıları, savaş suçluları. OR benim için bu kırık, neredeyse kötümser müzikle eşit olarak, aynı duygularla bezenmiş şiirler de demek. Hani birisinin suratına baktığınız zaman yüzünü duygularından bağımsız olarak göremezsiniz ya, Sheff’in şarkı sözleriyle o kadar iç içe ki Okkervil River şarkıları, onları ayıramıyorum birbirinden. Müzik kadar bu sözler de ağırlık taşıyor Okkervil River’ın dünyasında. Ve ikisi de birbirinden güzel olunca, ortaya böylesine güzel bir müzik çıkıyor işte. Yeni albüm, diğerlerinden daha belirgin olarak americanadan uzaklaşmış, ama tamamen de sırtını dönmüş değil. Hala o yalnızlık, suçluluk ve öfke akıyor alttan alta. Ama müzik daha bir Rock’n Roll, daha bir rahatlamış. Black Sheep Boy’un aman vermez karanlığından sonra, kesinlikle çok daha serbest, çok daha renkli bir albüm bu. Ama konular değişmiş değil, yalnızca konuların üzerine yansıyan ışıklar değişmiş. Kesinlikle dinlenesi bir albüm.
Download : Okkervil River / The Stage Names
Okkervil River / The Stage Names Bonus Demo CD
Önceden manken olup sonradan şarkıcılığa geçenlere pek de ciddi bakmıyoruz. Para kazanmalarının bir başka yolu, populerliklerine popülerlik katmak için atılmış bir adım olarak görüyoruz. Peki Bruni’ye de öyle bakabilir miyiz? Neden bakmayalım? Fransız diye mi? Fransızca müzik kulağa daha sofistike geldiği için mi? Yoksa zamanında mankenliği sırf zevk için yapıyorum demesi onu manken stereotype’ından kurtarır mı? Ya da bütün bunları bırakalım albüm güzel mi? Ben ilk şarkıyı beğeniyorum, ama albümün gerisi pek de o kadar ilgimi çekmiyor. Ama bizim Kemal çok beğeniyor bu albümü (Kemal kim demeyin, bloguma arkadaşlarımı konuk edebilirim değil mi?) -ki kendisi kadın vokal uzmanı olup, erkek vokalleri dinlemez, homofobisinin müzik seçimini etkilemesine izin veren bir insandır!. Beğenen başkaları da var bu albümü, ama özellikle bu albümü, ikinci albümü değil (peki hangisinin kapağını seçeceğiz? ikisinde de ufak dozda da olsa cinsellik var, ben seçim yapamıyorum, çok zor). İşte Kemal’in seçimi.
Download : Carla Bruni / Quelqu’un m’a dit
İzlandadan adamlar çıkıp balkan müziği yapıyolar, hem de enfes yapıyorlar. Bize çok tanıdık gelecek melodileri rock üzerinden yorumluyorlar. Bir Beirut değil tabii ki olay ama A Hawk and a Hacksaw ayarındalar. Onlar kadar deneysel değiller, daha geleneksel takılıyorlar, ama yine de yenilikçi bir bakış açısı var onları diğer gruplardan ayırt edecek kadar.
Download : Stórsveit Nix Noltes / Orkideur Hawai
http://nixnoltes.tk
http://www.myspace.com/storsveitnixnoltes
Ve işte sonunda burada. Çok beklemedik gerçi. 2006 daha dün gibi. Ama Spencer Krug’ın bir çok projesinin arasında zaman bulup da ürettiği Sunset Rubdown projesinin değerini bilenler için yine de çok uzun bir zaman bir sene. Sabırsızlık emareleri göstermeye iki üç ay önce başlamış, Pitchforkta “Up On Your Leopard, Upon the End of Your Feral Days”ın premierini dinleyince de sekiz gün önce iyice ağzım sulanmıştı. Şimdi albüm “sızdı” internete ve yüzümde bir gülümsemeyle dinliyorum albümü. Biraz hüzünlü bir gülümseme bu çünkü önce ki albümün soundundan bir ayrılma olmasada bahsetmeye deyecek kadar (belki davulların biraz daha baş rol oynaması ritim bölümlerinde), yine de “Shut up…”ı arayacak gibiyim [nedense bu aralar çıkan bütün devam albümleri sevdiğim gruplardan hafif bir hayal kırıklığı yaratıyor (Spoon dışında, Ga Ga Ga Ga Ga fazlasıyla süper), acaba sorun bende mi? o yüzden siz indirip kendiniz karar verin] Krug’ın manik vokalleri aynı muhteşemlikle süslemeye devam ediyor şarkıları, ve şarkılar da yine müthiş pop melodilerinin çarpık yansımaları. İlk albümün o hezeyanlı ivediliği yok bu albümde, şarkılar daha fazla nefes alıyor ama bu da o önceki albümün her parçasına sızan anksiyeteyi yoketmiş. Albümü kurtaran Spencer’ın nevi şahsına münhasır pop müziğe bakışı, melodilere işkence çektirmesi, eğip bükmesi. Bu albümü başka bir albümle karıştırmanız mümkün değil, orası kesin. Ama albümde ki (bence) en iyi parça yine Winged/Wicked Things olunca (Daytrotter’ın en çok download edilen parçası, 23164) ve o da Daytrotter versiyonunu aratınca biraz endişeleniyor insan. Umarım tekrar tekrar dinlemeye devam edeceğim bu albüme daha çok ısınırım. Ama ben ne dersem diyeyim siz indirip dinleyin, pişman olacağınızı zannetmiyorum.
Download : Sunset Rubdown / Random Spirit Lover (Part 1)
Download : Sunset Rubdown / Random Spirit Lover (Part 2)
Vokallerde Anthony, söz yazarı David Tibet(Curren 93) ve müzikler Michael Cahsmore(yine Current 93). Anthony orda burda konuk vokallik yapmakta sürekli ve bence bu mini albümdeki parçalar yaptığı en iyi ortaklaşa çalışmalar (Dull Flame of Desire gerçekten donuktu). Parçalar en basit bileşenlerine ayrılmış, kesinlikle abartılmadan basitçe düzenleşmiş, zor yakalanabilecek bir büyü serpilmiş üzerlerine (ilk dinlediğimde sözlerin Tibet’e ait olduğunu bilmiyordum ama özel bir şey olduğunu anlamıştım). Albümü kesinlikle çok beğendim, kısa süresi de insanı boğma tehlikesini de ortadan kaldırıyor, oldukça güzel bir albüm, şimdi bir önceki albümünü dinleyeyim Michael Cashmore’un, bakalım nasılmış.
Download : Michael Cashmore / Snow Abides
Múm’ın yeni albümü, çıkış tarihine yaraşır biçimde, bir yaz albümü, eski albümlerinin kışına zıt olarak. Çok sıcak, çok daha organik. Ama tamamen günlük güneşlik değil tabii. Yer yer karanlık, tekinsiz öğeler de var (bakınız albüm kapağındaki çocuklar, bu veletler Animal Collective’in Feels albümünde de kapakta poz vermişlerdi, aynı sübyanlar mı acaba? her neyse. çok ürperticiler ve denyolar aynı zamanda. Burda nispeten daha bir yan roldeler. AC albüm kapağında ki o her taraftan fışkıran morumsu sıvı çok korkunçtu). Ben albümü dinledikçe beğeniyorum. Yine de ilk albümü özlüyorum hala.
Download : Múm / Go Go Smear The Poison Ivy
http://www.randomsummer.com/
http://www.myspace.com/mumtheband
| Pts | Sal | Çar | Per | Cum | Cts | Paz |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Eki | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
